2,5 yıldır iki kişilik bir hayat yaşıyorduk.1 aydır aramıza katılan kızımızla iki kişilik hayatımız sona erdi ve üç kişilik hayata geçiş yaptık.Bu süreçte neler yaşadık...
Haziran ayında küçük kızımızın hayatımıza katılacağını gördüğümüzde bir akşam vaktiydi ve biz Ankaradaydık. Bir kaç gün sonra doktora gittiğimizde kan tahlillerinde de sonuç onaylanınca artık 9 aylık süreç başlamıştı. Tabii bu sürecin başlangıcı yaza denk geldiği için biz şehir şehir gezdik. Kızım büyümeye devam ediyordu. sonra okul başladı ve sorunsuz bir şekilde sömestr tatili geldi. Doğumun Ankara da olmasını istiyordum. Ve Ankaraya gittik. Soğuk, bol kar yağışlı günlerin hemen ardından mart ayının ilk günlerinde hastaneye sadece kontrole gitmişken doğumun başladığını öğrenip,yatışım yapıldı.öğlen 14.00de başlayıp 20.55 de sonlanan süreç biraz sancılıydı elbette (suni sancıdan dolayı)ama bebeğimin benim sesimi duymasıyla sessizleşmesi, sesime dikkat kesilmesi ile içimde bir şeylerin kıpır kıpır etmesi her şeye değerdi.
Tavsiyem sancı çekerken yapmak gereken tek şey doğru nefes alıp vermek,nefese konsantre olmak. Yanımda sancı çeken arkadaş sürekli bağırdığı için sancılarını daha çok dinliyor,ayağa kalkmaya çalışıyordu.doğum süresinin uzamasından başka hiç işe yaramıyor bağırmak.
Eğer insan hayatında bir milattan sözetmek gerekirse o gündü. Bebekten önce ve bebekten sonra.Bebekten önce her an her şeyi yapabiliyorken,bebekten sonra (pek bana uymasa da)planlı bir yaşama geçiliyormuş,öğrendim.Bebekten sonra yaşam hoşgeldin.....